ذهن تبدار

"زخم های آدم سرمایه است حامد سرمایه ات رو با این و اون تقسیم نکن ، داد نکش ، هوار نکش ، آروم و بی سر و صدا همه چیزو تحمل کن..."

شب یلدا - کیومرث پوراحمد

ذهن تبدار...

می ترسیم... از مرگ می ترسیم... چون نمیدونیم اون ور چه خبره. آدم از هرچی که نشناسه، هر چیزی که چیزی راجع بهش ندونه می ترسه. اصلا ترس یعنی همین. می ترسی چون نمیدونی قراره چی پیش بیاد. نمیدونی. فکر کن بهت بگن قراره بری یه مسافرت. هیچی حق نداری با خودت ببری. حتی چیزا و کسایی که خیلی دوستشون داری. هیچی هیچی. باید همه رو بذاری و بری. میگی: "خب کجا دارم میرم؟" میگن:"نمیشه. از الان هیچی بهت نمیگیم. باید خودت بری تا بفهمی کجاس." میگی:"کی باید برم خب؟" میگن:"معلوم نیس. شاید همین فردا. شاید همین امشب. شاید چهل سال دیگه. شاید یه شب که خوابیده بودی اومدیم و بردیمت. حواست باشه." شما ذهن تبدار...